köle Nar Ezgim

tabanlarım kaşınıyor

YolAmansız bir ruh haliyle açtım gözümü. Nankör saat iyice ayrılık vaktine yaklaşmıştı. Efendimin aracı 6 da benim ki ise 9 da kalkacaktı. Otogar vakti..
Evde son kalan işleri hallettik. Sık sık aptal bakışlarla Efendime kitliyordum gözlerimi. Efendim çok sakindi.
Ben ise ayrılacağız diye üzgün ve bitmiş bir halde. İyice ağırdan alıyordum kendimi. Bitsin istemiyordum. Kapıya düşman kesildim.. Ama çıktık.
Plakaları inceleye inceleye yürüdüm sokaklarda.
Efendim en yakın zaman da tekrar beraber olacağımızı söylüyordu. O konuştukça kaygılarım yok oluyordu ama insan ayrılmak istemiyor.
Düşünün yıllar sonra delicesine farkındalıklar yaşıyorsunuz. Ve şimdi bir müddet uzaklaşmak zorunda kalıyorsunuz. İnsan lanet edecek oluyor ama…
Devamını Oku